Je neemt een zak dropje mee om op de bank te gaan hangen. Je neemt je voor om een paar dropjes te eten. Al snel zie je dat de zak voor de helft leeg is. Och nu maakt de rest ook niet meer uit, ik heb het toch al verpest. En je eet de hele zak drop op. . Je had een stressvolle dag en wilde nu even ontspannen, het eten van die dropjes was even lekker. Maar nu de zak leeg is voel je de stress weer opkomen. je hoort een stemmetje in jezelf zeggen: “je kunt jezelf ook nooit beheersen, waarom lukt het anderen wel en jou nooit?” Terwijl je naar de lege zak kijkt ontstaat het gevoel dat je jezelf niet kunt vertrouwen. Ook begint je buik op te spelen, je hebt een opgeblazen gevoel en je voel een pijn opkomen in je buik. Hierdoor maak je je zorgen over je gezondheid en denkt morgen zal ik wel weer een kilo zwaarder zijn als ik op de weegschaal sta. Je neemt je elke ochtend voor om vandaag anders te doen. Maar 's avonds gebeurt precies hetzelfde. Je vertrouwt jezelf steeds minder. Je denkt vaker aan eten dan je wilt toegeven. Je voelt je gefrustreerd. Misschien schaam je je zelfs een beetje. Want hoe kan iets simpels als eten zoveel ruimte innemen in je hoofd? En ondertussen vraag je je af: "Waarom lukt het mij niet terwijl anderen dit wel lijken te kunnen?" Dit was niet de eerste keer dat je je had voorgenomen om een paar dropjes te eten, vorige week had je die zak chips en een pak koekjes gegeten op 1 avond. Je voelt je gefrustreerd en ontmoedigd en neemt je voor om het vanaf morgen ander te gaan doen. Je gaat jezelf beheersen en neemt je voor om morgenavond een appel te gaan eten. Maar wees eens eerlijk, hoe vaak heb je je dit al voorgenomen? Als je dit niet echt veranderd dan blijf je in deze cyclus van Voornemen → verleiding → overeten → schuldgevoel → nieuw voornemen hangen. Dat put je jezelf verder uit, het levert je frustraties, schuldgevoelens, stress en een laag zelfbeeld op. Het eten wordt een manier om om te gaan met moeilijke situaties, verdriet, gevoelens of eenzaamheid. Stel je voor... Je zit 's avonds op de bank. Er ligt chocolade naast je. En voor het eerst in lange tijd voel je geen strijd. Geen discussie in je hoofd. Geen schuldgevoel. Je kiest bewust. Omdat je voelt wat je nodig hebt. Dat je zelf kunt bepalen of je een paar dropjes eet of toch wat meer, dat jij aan het stuur staat en een beslissing neemt zonder schuldgevoel. Dat het een bewuste keuze van je wordt, zonder dat je er een hele avond mentaal mee bezig bent. Dat je daarnaast energie overhoudt om iets te gaan doen, waar je blij van wordt. Dat je gezondheid verbetert, je gewicht op peil blijft en je plezier hebt. Dat je niet steeds weer in hetzelfde eetpatroon terecht komt. Wat heb jij daar voor nodig?